بیماری پارکینسون: درمان با ورزش و فیزیوتراپی

بیماری پارکینسون (PD) دومین عامل بیماری شایع در بین ناهنجاری‌های مغزی پس از بیماری آلزایمر است. این بیماری در مردان بیشتر از زنان مشاهده می‌شود. افراد در همه گروه‌های نژادی می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند، اما این مشکل کمتر در بین افراد ساکن در مناطق آمریکا و آفریقا و آسیا مشاهده می‌شود. در اکثر مواقع، علائم پارکینسون در بین افرادی مشاهده می‌شود که در حدود سن 60 سال هستند. علائم این بیماری شامل سفتی (خشک شدن)، لرزش (تکان)، کندی حرکت، و مشکلات در حفظ تعادل است. به خاطر این علائم، افراد مبتلا به پارکینسون با ریسک و خطر افتادن و شکستن استخوان‌ها مواجه می‌شوند. روش های درمان پارکینسون شامل دارو درمانی و فیزوتراپی می باشد و در برخی موارد ممکن است از عمل جراحی برای بیمار استفاده شود.

فیزیوتراپیست از ورزش، حرکات اصلاحی و تمرین های درمانی برای کمک به حفظ قابلیت حرکتی بیمار در هنگام تاثیرپذیری بیمار از شرایط بلند مدت، همچون ابتلا به بیماری پارکینسون استفاده می‌کند. علاوه بر این در صورتی که شما از یک فرد مبتلا به پارکینسون نگهداری می‌کنید، می‌توانید با فیزیوتراپیست در این رابطه ملاقات نمایید. در این حالت فیزیوتراپیست می‌تواند به شما برای مراقبت مناسب از خود و نیز فردی که از وی نگهداری می‌کنید، راهنمایی و کمک لازم را ارائه نماید.

در کلینیک فیزیوتراپی اسدی، با استفاده از روش های بروز فیزیوتراپی مانند اولتراسوند و حرکات ورزشی به بیماران مبتلا به پارکینسون کمک می شود تا بتوانند بدون کمک یا با حداقل حمایت فعالیت های روزمره خود را انجام دهند. برنامه حرکات ورزشی توسط فیزیوتراپیست با توجه به شدت بیماری تجویز می شود و در ابتدا برای انجام این تمرین ها فیزیوتراپیست به بیمار کمک می کند، تا اطمینان حاصل شود که بیماران به شیوه صحیح این حرکات را انجام می دهند. در هر جلسه درمانی علائم بیمار بررسی می شود تا روند بهبودی و کند شدن پیشرفت بیماری بررسی شود.

بیماری پارکینسون چیست؟

بیماری پارکینسون مربوط به از دست دادن سلول‌های عصبی در مغز انسان است که این سولولها، وظیفه ماده شیمیایی به نام دوپامین تولید می‌کنند. دوپامین یک عامل مهم در کنترل حرکت‌های اعضای بدن است. دلیل دقیق ابتلا به پارکینسون هنوز شناخته شده نیست. سابقه بیماری در خانواده، بالا رفتن سن، یا قرارگیری در معرض برخی از مشکلات خاص محیطی می‌تواند با ابتلا به این بیماری ارتباط داشته باشد. این بیماری با گذشت زمان پیشرفت کرده و شرایط بیمار را وخیم تر می کند، با این وجود، افراد معمولاً به خاطر بیماری پارکینسون فوت نمی‌نمایند.

شدت و نوع علائم بیماری پارکینسون به شدت گسترده است. بعضی افراد با این بیماری برای 20 تا 30 سال روبرو هستند و رشد بیماری در آن‌ها آهسته است و در طول این مدت طولانی به تدریج قابلیت‌های حرکتی خود را از دست می‌دهند. اما برای سایرین، پیشرفت این بیماری سریع‌تر است و فرد ممکن است در طول 5 تا 10 سال با مشکلات جدی حرکتی مواجه شود.

علائم و نشانه‌ها

bigstock_Parkinsons_Shake_3762748-500x357

از علایم بیماری پارکینسون میتوان گفت که در ابتدا بسیار خفیف است. یکی از علایم اولیه این بیماری ایجاد لرزش در یک دست است و در اکثر مواقع زمانی این مشکل مشاهده می‌شود که بیمار در حال استراحت هستید. این لرزش شبیه این است که شما یک دانه قرص را بین انگشت شست و انگشت اشاره خود می‌چرخانید. این لرزش همچنین می‌تواند در پاها یا فک فرد نیز در زمان استراحت مشاهده شود. با توجه به اینکه لرزش در اکثر مواقع در زمان استراحت مشاهده می‌شود، این مشکل معمولاً با حرکت کردن و شروع فعالیت‌های روزانه از بین می‌رود و نمی‌توان آن را در حرکت‌های عادی روزمره مشاهده کرد. با پیشرفت مشکل، فرد ممکن است با علائم زیر در بدن خود مواجه شود:

  • حرکت‌های شما به تدریج آهسته‌تر می‌شود که این موضوع می‌تواند باعث ایجاد شرایط زیر شود:
    • عدم تعادل در زمان راه رفتن و ایجاد مشکل در پایان دادن به صحبت
    • تاب خوردن کمتر بازوها در زمان راه رفتن
    • خراب شدن دست خط در پایان نگارش یک جمله
  • ایجاد سفتی یا خشکی در عضلات که باعث ناراحتی در گردن، بالا تنه یا شانه‌ها می‌شود.
  • فرد ممکن است با ناپایداری در وضعیت بدن خود مواجه شود که در نتیجه آن حفظ تعادل دشوار شده و خطر افتادن افزایش پیدا می‌کند.
  • حرکت فرد ممکن است در زمان انجام فعالیت‌های روزمره همچون لباس پوشیدن، دوش گرفتن، یا حرکت در تختخواب آهسته شود.
  • فرد ممکن است احساس «یخ زدن» بر روی زمین داشته باشد و به همین خاطر بر داشتن اولین قدم برای وی دشوار باشد.
  • حالت ایستادن فرد ممکن است دچار خمیدگی شود.
  • فرد ممکن است هنگام صحبت کردن بلند مشکل داشته باشد.
  • معمولا خانواده و اطرافیان بیمار متوجه می شوند که وی در هنگام بروز احساسات، واکنش کمتری در چهره خود نسبت به قبل دارد.

در این حالت فرد ممکن است در ارتباط با فعالیت‌هایی که قبلاً به سادگی انجام می‌داده دچار مشکل شود که برای مثال در این زمینه می‌توان از فعالیت‌های باغبانی، تنیس یا گلف نام برد. سایر علایم پارکینسون شامل موارد زیر می باشد:

  • ایجاد مشکل در توجه طولانی مدت به یک مسئله یا عدم امکان تمرکز بر چند کار به صورت همزمان
  • خستگی
  • بی انگیزه بودن
  • هواس پرتی
  • افسردگی

تشخیص

در این رابطه هیچ معاینه مشخصی مثل عکس برداری رادیولوژی یا اسکن مغزی وجود ندارد که با استفاده از آن بتوان ابتلای فرد به بیماری پارکینسون را تشخیص داد. بنابراین تشخیص پارکینسون دشوار است. معمولاً پزشک برای تشخیص این بیماری از سابقه آن و معاینات عصبی استفاده می‌کند. اگر فیزیوتراپیست شک داشته باشد که شما به علائم و نشانه های بیماری مبتلا شده‌اید، احتمالاً شما را برای انجام معاینات بیشتر به یک متخصص اعصاب معرفی خواهد کرد. تشخیص پارکینسون معمولاً در صورت مشاهده علائم زیر در بیمار انجام می‌شود:

  • حداقل دو علامت کلیدی از این بیماری مثل لرزش در زمان استراحت، آهسته شدن حرکت، یا سفت شدن عضلات در فرد مشاهده شود.
  • بهبود قابل توجه در علائم هنگام استفاده از لوودوپا (دارویی که برای درمان پارکینسون می‌شود) مشاهده شود.
  • علائم اولیه فقط در یک طرف بدن بیمار وجود داشته باشد.

درمان فیزیوتراپی

569104bd67c7f388ca40a5bf443b9d401-300x225

به خاطر تاثیر پذیری متفاوت هر فرد از بیماری، روش‌های فیزیوتراپی با توجه به شرایط خاص بیمار انتخاب شده و با تغییر در شرایط بیمار این روش‌ها اصلاح می‌شود. در این حالت برنامه درمانی فرد پس از انجام معاینات گسترده توسط فیزیوتراپیست تعیین می‌شود. این معاینات شامل جوابگویی به بسیاری سوال‌ها درباره چگونگی تاثیرگذاری این بیمار بر زندگی فرد است. همچنین معاینات مشخص برای بررسی وضعیت بدنی بیمار، قدرت، انعطاف پذیری، نحوه راه رفتن، حفظ تعادل، و هماهنگی اعضای بدن انجام خواهد شد.

فیزیوتراپیست به بیمار کمک می‌کند که تا حد ممکن سطح فعالیت و استقلال خود را حفظ کند. برای این کار به شما حرکت‌های درمانی خاص و تکنیک‌های لازم برای مبارزه با علائم پارکینسون آموزش داده خواهد شد. در این حالت با توجه به ماهیت و شدت مشکل، برنامه درمانی ممکن است بر فعالیت‌هایی تمرکز داشته باشد که بتواند در زمینه مسائل زیر به بیمار کمک کند:

  • بهبود سطح تناسب، نیرومندی و انعطاف پذیری اندام‌های بدن
  • ایجاد راهکار‌های موثرتر برای وارد شدن و خارج شدن از تختخواب، اتومبیل یا نشستن و برخواستن از روی صندلی
  • ساده‌تر حرکت کردن در تختخواب
  • بهبود وضعیت ایستادن و تغییر جهت دادن
  • بهبود وضعیت راه رفتن و ایجاد هماهنگی در اندام‌ها
  • بهبود توانایی انجام حرکت‌های دست
  • کاهش خطر افتادن
  • بهبود وضعیت بالا رفتن و پایین آمدن از پله‌ها و لبه‌های پیاده رو
  • ایجاد قابلیت انجام بیش از یک وظیفه در یک لحظه به طور موثرتر
  • ایجاد امکان شرکت در فعالیت‌هایی که برای شما مهم است

بعضی از داروهایی که برای مدیریت علائم پارکینسون استفاده می‌شود دارای تاثیر فوری است. برای مثال، نحوه حرکت معمولاً پس از شروع مصرف داروهای پارکینسون ساده‌تر خواهد شد. در این حالت فیزیوتراپیست درباره چگونگی زمان بندی درمان‌ها، حرکت‌های اصلاحی مورد نیاز، و فعالیت‌های لازم بر اساس جدول زمان بندی و نیز تاثیرات داروها برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن اطلاعات لازم را در اختیار داشته و به شما ارائه خواهد کرد.

بیماری پارکینسون می‌تواند باعث ایجاد مشکل در فعالیت‌های روزمره و افزایش زمان مورد نیاز برای انجام این فعالیت‌ها شود. فیزیوتراپیست در این حالت به عنوان یک همراه با بیمار و اعضای خانواده وی صحبت می‌کند تا بتواند راهنمایی‌های لازم را برای مبارزه و مدیریت علائم بیماری را در اختیار آن‌ها قرار دهد. با تغییر شرایط، برنامه درمانی شما اصلاح می‌شود تا به این ترتیب بتوان تا سطح ممکن استقلال و فعالیت عادی بیمار را حفظ کرد.

بعضی افراد مبتلا به پارکینسون می‌توانند از یک عصا، یک واکر چرخ دار، یا یک واکر مجهز به پرتو لیزر استفاده کنند. فیزیوتراپیست می‌تواند درباره مفید بودن این ابزارها برای کاهش مشکلات به بیمار راهنمایی‌های لازم را ارائه کند. اگر شما به کمک فیزیکی برای حرکت در رختخواب یا بلند شدن از روی صندلی نیاز داشتید، فیزیوتراپیست می‌تواند به شما و اعضای خانواده‌تان راهکارهای لازم برای حرکت ساده‌تر و جلوگیری از آسیب احتمالی را آموزش دهد. علاوه بر این، فیزیوتراپیست می‌تواند پیشنهاداتی برای ایجاد تغییر در محیط خانه به شما ارائه کند تا به این ترتیب بتوان فعالیت‌های عادی روزمره در خانه را به صورت ایمن و موثر در بهترین حالت ممکن انجام داد. فیزیوتراپیست افراد مبتلا به بیماری پارکینسون را به دنبال کردن 5 اصل زیر تشویق می‌کند:

  1. حفظ آمادگی و توجه به فعالیت‌ها
  2. تقسیم کردن فعالیت‌ها به بخش‌های کوچک‌تر
  3. استفاده از چوب یا عصا به عنوان راهنمای حرکتی
  4. اجتناب از انجام فعالیت‌های دو گانه (انجام دو فعالیت به صورت همزمان) در صورتی که فرد با خطر افتادن روبرو باشد.
  5. بهبود وضعیت محیط اطراف. استفاده از دمپایی غیر لیز در حمام یا دستشویی؛ نصب چراغ شبانه در دستشویی؛ ایجاد مسیر عبور بازتر در اطاق‌ها با اصلاح چیدمان اثاثیه؛ برداشتن موانع موجود در مسیر همچون سیم‌های الکتریکی، و خودداری از پوشیدن دمپایی راحتی.

اهداف اصلی فیزیوتراپی بیماران پارکینسون به شرح زیر است:

  • حداکثر کردن استقلال و قابلیت حرکت بالقوه فرد
  • حداقل کردن عوارض ثانویه ناشی از بیماری

اولتراسوند

هنگامی که این امواج برای درمان بیماری پارکینسون استفاده شود می‌تواند باعث کاهش ایجاد برآمدگی و سفت شدن بافت‌های بدن و به طور خاص آزاد شدن عضلات قسمت پایین شکم یا بالای ران شود. تغییرات ایجاد شده در این بافت‌ها به علت بیماری می‌تواند باعث ایجاد مشکل در تزریق از طریق سرنگ شود و به این ترتیب فرآیند جذب دارو را تحت تاثیر قرار دهد. به همین خاطر می‌توان از امواج اولتراسوند برای بر طرف کردن این مشکل استفاده کرد.

ورزش و حرکات اصلاحی

هر حرکتی که باعث حفظ وضعیت حرکتی بیمار شود و انگیزه شما را حفظ کند می‌تواند، حرکت مفیدی برای شما باشد. اگر شما تمایل به انجام یک حرکت به صورت مداوم دارید، تقریباً همه انواع تمرین‌های حرکتی می‌تواند برای شما سودمند و مفید باشد. اما اگر به دنبال تمرین‌های خاص هستید یا ترکیبی از حرکت‌های ورزشی را مورد توجه قرار می‌دهید، در ادامه چند تمرین برای این منظور شرح داده می شود که می‌تواند برای درمان بیماری پارکینسون اثربخشی مناسب داشته باشد. حرکت‌های ایروبیک برای بیماران مبتلا به پارکینسون عالی است، این حرکات به شرح زیر می‌باشند:

  • دوچرخه سواری
  • بوکس غیر مبارزه‌ای
  • بدن سازی
  • شنا
  • راه رفتن
  • ایروبیک آبی

سایر فعالیت‌هایی که می‌تواند برای بیماران مبتلا به پارکینسون مفید باشد به شرح زیر است:

  • باغبانی
  • گلف
  • پیلاتس
  • تای چی
  • حرکت‌های قدرتی با وزنه
  • یوگا

برنامه تمرین‌های انعطاف پذیری

این تمرین‌های انعطاف پذیری توسط انجمن پارکینسون ایرلند با همکاری موسسه لاندبک تهیه شده است. این تمرین‌ها به طور گسترده به عنوان بخشی از برنامه درمانی برای بیماری پارکینسون مورد استفاده قرار گرفته است. همواره به خاطر داشته باشید لازم است قبل از استفاده از این برنامه تمرینی با متخصص فیزیوتراپیست در این رابطه مشورت نمایید.

  • تمرین1: خم کردن گردن به پهلو

1

شروع حرکت: در حالت ایستاده قرار گرفته و به جلو نگاه کنید.

تمرین: دست چپ خود را روی سر خود قرار داده و به آرامی سر خود را به سمت شانه چپ خود بکشید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید و سپس این حرکت را با دست مقابل انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین2: چرخش سر

 2

شروع حرکت: در حالت نشسته قرار بگیرید.

تمرین: سر خود را به سمت چپ بگردانید. دست راست خود را بر روی گونه راست قرار داده و به آرامی آن را فشار دهید تا چرخش سر بیشتر شود. این وضعیت را برای 20 ثانیه حفظ کنید و سپس آن را با دست مقابل انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین3: چرخش ستون فقرات

 3

شروع حرکت: به پشت خود دراز کشیده و زانوها را خم کنید. پاها را بر روی زمین قرار داده و بازوهای خود را باز کنید.

تمرین: زانوهای خود را به سمت چپ بچرخانید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید و سپس این حرکت را در سمت مقابل انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین4: کشیدن کمر

 4

شروع حرکت: بر روی شکم خود دراز بکشید و دست‌های خود را بر روی سطح و در سطح شانه‌ها یا در جلوی خود بگذارید.

تمرین: دست‌های خود را به زمین فشار داده و بر روی آرنج قرار بگیرید. در این حالت باید ران‌های شما بر روی زمین قرار داشته باشد. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید. تمام حرکات ورزشی فوق را با تجویز فیزیوتراپیست انجام دهید، زیرا برنامه تمرینی برای هر بیمار مبتلا به پارکینسون متفاوت می باشد.

  • تمرین 5 چرخش بالا تنه

 5

شروع حرکت: در حالت نشسته بر روی یک صندلی سفت قرار بگیرید.

تمرین: بالا تنه خود را به سمت چپ چرخش دهید و بازوی چپ خود را در وضعیت خود نگه داشته یا در پشت صندلی قرار دهید. با بازوی راست به بالا تنه خود فشار وارد کرده و آن را کمی بیشتر به سمت چپ بچرخانید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید و سپس در سمت مقابل آن را انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین6: حرکت دادن بالا تنه

 6

شروع حرکت: در حالت نشسته قرار گرفته و دست‌های خود را بر روی ران یا پهلو قرار دهید.

تمرین: بدن خود را شل کرده و سپس در حالت کشیده قرار بگیرید. این حرکت را از قسمت پایین کمر به عنوان محل حرکت به سمت بالا و پایین انجام دهید. توجه داشته باشید که بدن خود را در حالت کشیده قرار می دهید شما اندکی به جلو متمایل خواهد شد.

تکرار: این حرکت را ده بار تکرار کنید.

  • تمرین7: خم کردن بالا تنه به پهلو

 7

شروع حرکت: در حالت ایستاده با پاهای جدا از هم و در حالت محکم و با ثبات قرار بگیرید.

تمرین: دست چپ خود را به سمت پای چپ حرکت دهید و دست راست خود را در بالای سر برای ایجاد فشار بیشتر نگه دارید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید و سپس آن را در سمت مقابل تکرار نمایید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین8: لیفت بازو

 8

شروع حرکت: در حالت دراز کش به پشت قرار بگیرید.

تمرین: بازوهای خود را به سمت بالای سر بکشید. از ایجاد انحنا در قسمت پایین کمر در زمان انجام این حرکت خودداری کنید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ نمایید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین9: حرکت کششی سینه

 9

شروع حرکت: در حالت ایستاده در میان یک چارچوب در قرار گرفته و پاهای خود را از هم باز نگه دارید. بازوهای خود را بر روی دو طرف چارچوب در قرار دهید.

تمرین: با کمک پا به سمت جلو خم شوید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ نمایید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین10: حرکت کششی بازو / شانه


10

شروع حرکت: در حالت ایستاده با پاهای جدا از هم قرار بگیرید.

تمرین: بازوهای خود را در پشت کمر بکشید و دست‌های خود را در یکدیگر گره کنید. بازوهای خود را کمی بیشتر به سمت عقب بکشید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ نمایید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین11: حرکت کششی دست / مچ

 11

شروع حرکت: دست‌های خود را در جلوی سینه در حالتی قرار دهید که انگشتان شما به سمت بالا باشد.

تمرین: دست‌های خود را در حالتی که کف آن‌ها روی هم قرار دارند به آرامی به سمت پایین حرکت دهید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کنید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید. تعداد دفعات انجام این حرکات ورزشی به منظور بهبود مبتلایان به پارکینسون باید توسط فیزیوتراپیست تعیین شود، تا بتواند بهترین نتیجه را داشته باشد.

  • تمرین 12: حرکت وضعیت عمودی

 12

شروع حرکت: در حالت ایستاده به صورتی قرار بگیرید که پشت شما به دیوار باشد.

تمرین: پاشنه‌های پاها را تا حد ممکن به دیوار نزدیک کنید، شکم خود را به داخل داده، و شانه‌های خود را به سمت دیوار فشار داده و به جلو نگاه کنید. این وضعیت را برای 2 دقیقه حفظ کنید.

تکرار: این حرکت را پنج بار در روز تکرار کنید.

  • تمرین 13: حرکت کششی زرد پی

13

شروع حرکت: در حالت نشسته بر روی صندلی قرار بگیرید، پای چپ خود را بکشید، زانوی راست خود را خم نمایید و کف پای چپ را بر روی زمین قرار دهید.

تمرین: به سمت جلو خم شوید. دست خود را به سمت پای چپ حرکت دهید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کرده و سپس با سمت مقابل این حرکت را انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین14: حرکت کششی ماهیچه ساق پا

14

شروع حرکت: در حالت ایستاده به صورتی قرار بگیرید که دستان شما بر روی دیوار یا یک سطح قرار داشته باشد. یکی از پاهای خود را پشت دیگری قرار داده و به اندازه طول یک پا آن را از پای دیگر دور کنید. زانوی جلوی خود را خم کرده و زانوی چپ را در حالت کشیده قرار دهید.

تمرین: به سمت جلو بر روی پای جلویی خم شوید و در این زمان پاشنه پای عقب را بر روی زمین نگه دارید. این وضعیت را برای 30 ثانیه حفظ کرده و سپس با پای مقابل این حرکت را انجام دهید.

تکرار: این حرکت را سه بار تکرار کنید.

  • تمرین15: لیفت بازوی ایستاده

15

این تمرین به شما کمک می‌کند انعطاف پذیری مفاصل شانه خود را حفظ کنید. برای انجام این کار در حالت ایستاده به صورتی قرار بگیرید که پاهای شما اندکی با یکدیگر فاصله داشته و  پاها در حالت باز قرار داشته باشد. هر دو دست خود را تا جایی که می‌توانید بالا ببرید. این وضعیت را برای 10 ثانیه قبل از پایین آوردن آرام دست‌ها حفظ کنید. این حرکت را حداقل دو بار در روز 15 بار تکرار نمایید.

  • تمرین16: حرکت کششی پروانه

16

این تمرین به ایجاد کشش در سمت جلوی مفاصل شانه و حفظ موقعیت مناسب این مفاصل کمک می‌کند. برای این کار بر روی صندلی قرار گرفته و هر دو دست خود را در پشت سر قرار دهید. به آرامی آرنج خود را تا حد ممکن باز کنید. این وضعیت را برای 10 ثانیه حفظ کنید و حداقل دو بار در روز 5 بار تکرار نمایید.

  • تمرین17: حرکت پله‌ای

17

این تمرین به بهبود وضعیت تعادل بدن در هنگام ایستادن کمک می‌کند. در حالت ایستاده روبروی یک پله یا بلندی قرار بگیرید. سعی کنید یک میله برای حفظ تعادل در کنار خود داشته باشید اما این میله را تا حد ممکن مورد استفاده قرار ندهید. تعادل خود را بر روی یک پا در هنگام قرار دادن پای دیگر بر روی پله حفظ کنید. به آرامی از پله پایین آمده و به موقعیت ایستاده اولیه خود باز گردید و حرکت را با پای مقابل تکرار کنید. این حرکت را با هر دو پا حداقل دو بار در روز 10 بار انجام دهید. فراموش نکنید حرکات ذکر شده در این مقاله تنها با تجویز فیزیوتراپیست باید برای مبتلایان به بیماری پارکینسون استفاده شود.

  • تمرین 18: حرکت چرخش بالا تنه در حالت ایستاده

18

این تمرین به حفظ انعطاف پذیری بالا تنه و کل بدن کمک می‌کند. در حالت ایستاده قرار گرفته و یک میله را با دو دست گرفته و در جلوی خود قرار دهید، حال هر دو دست خود را در حالت کشیده نگه دارید. بدون تغییر وضعیت بازوها، به آرامی بدن خود را به سمت راست چرخانده و سپس به سمت چپ بچرخانید. این حرکت را حداقل دو نوبت در روز 15 بار تکرار کنید.

پیشگیری

تا به امروز هیچ راهکار شناخته شده‌ای برای پیشگیری از ابتلا به بیماری پارکینسون معرفی نشده است. مطالعات انجام شده در این حوزه نشان دهنده بهبود وضعیت راه رفتن، حفظ تعادل، قدرت، انعطاف پذیری، و تناسب اندام در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در هنگام استفاده از برنامه‌های فیزیوتراپی (ورزش و حرکات اصلاحی) می‌باشد. به هر حال، این مطالعات همچنین نشان می‌دهد این افراد به تدریج مزایای حاصل از استفاده برنامه‌های حرکتی منظم و نظارت شده را از دست می‌دهند. به همین خاطر لازم است، بیمار همکاری مستمر با فیزیوتراپیست برای کمک به ایجاد عادت‌های نرمشی بلند مدت و مناسب  را برای مقابله با عوارض ناشی از بیماری داشته باشند.

بیماری پارکینسون اگر چه یک بیماری پیشرونده است که درمان قطعی ندارد، اما با راهکارهایی می توان پیشرفت آن را کند کرد و بیماران را یاری کرد که از کیفیت یک زندگی طبیعی بهره مند شوند. یکی از این راهکارهای درمان پارکینسون که از لحاظ علمی به اثبات رسیده است، استفاده از روشهای فیزیوتراپی می باشد. حرکات ورزشی که توسط فیزیوتراپیست تجویز می شود می تواند به بهبود تعادل، حرکت مفاصل و ... کمک کند.

نویسنده: فاطمه اسدی- فیزیوتراپیست